پنل کاربری :
نسخه فارسی

النسخة العربية

English version


الالال
غزل چشم خلقی به روی خوب تو باز از سعدی

 

ای به خلق از جهانیان ممتاز

چشم خلقی به روی خوب تو باز

لازمست آن که دارد این همه لطف

که تحمل کنندش این همه ناز

ای به عشق درخت بالایت

مرغ جان رمیده در پرواز

آن نه صاحب نظر بود که کند

از چنین روی در به روی فراز

بخورم گر ز دست توست نبید

نکنم گر خلاف توست نماز

گر بگریم چو شمع معذورم

کس نگوید در آتشم مگداز

می‌نگفتم سخن در آتش عشق

تا نگفت آب دیده غماز

آب و آتش خلاف یک دگرند

نشنیدیم عشق و صبر انباز

هر که دیدار دوست می‌طلبد

دوستی را حقیقتست و مجاز

آرزومند کعبه را شرطست

که تحمل کند نشیب و فراز

سعدیا زنده عاشقی باشد

که بمیرد بر آستان نیاز

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------                  
Share Subscribe

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


این مطلب در 408 روز پیش در دانشنامه شعرآور منتشر شده با شماره پیگیری 75940
گردآوری : فرنوش بدیعی
برچسب ها: , , , , , ,
ارسال به دوستان:
    Friend Email
    Enter your message