پنل کاربری :
نسخه فارسی

النسخة العربية

English version


الالال
غزل ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی از سعدی

 

هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی

ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی

با چشم نمی‌بیند یا راه نمی‌داند

هر کو به وجود خود دارد ز تو پروایی

دیوانه عشقت را جایی نظر افتاده‌ست

کان جا نتواند رفت اندیشه دانایی

امید تو بیرون برد از دل همه امیدی

سودای تو خالی کرد از سر همه سودایی

زیبا ننماید سرو اندر نظر عقلش

آن کش نظری باشد با قامت زیبایی

گویند رفیقانم در عشق چه سر داری

گویم که سری دارم درباخته در پایی

زنهار نمی‌خواهم کز کشتن امانم ده

تا سیرترت بینم یک لحظه مدارایی

در پارس که تا بودست از ولوله آسوده‌ست

بیمست که برخیزد از حسن تو غوغایی

من دست نخواهم برد الا به سر زلفت

گر دسترسی باشد یک روز به یغمایی

گویند تمنایی از دوست بکن سعدی

جز دوست نخواهم کرد از دوست تمنایی

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------                  
Share Subscribe

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


این مطلب در 419 روز پیش در دانشنامه شعرآور منتشر شده با شماره پیگیری 75526
گردآوری : فرنوش بدیعی
برچسب ها: , , , , , ,
ارسال به دوستان:
    Friend Email
    Enter your message